Οι άνθρωποι στα δύσκολα, επιμένουν να σηκώνουν το κεφάλι ψηλά!

Στην ύπνωση υπάρχει μια μέθοδος που λέγεται “διασπαστική”. Υποστηρίζει πως αν ξυπνήσεις έναν άνθρωπο που είναι υπνωτισμένος κι αμέσως μετά τον ξαναυπνωτίσεις, η κατάσταση της ύπνωσης του θα είναι ακόμη βαθύτερη και ισχυρότερη.

Κάπως έτσι έγινε και με τον COVID-19. Ήρθε ξαφνικά και μας άνοιξε τα μάτια, μπροστά στη γύμνια κρατών, εταιρειών και κυβερνήσεων. Και μετά… business as usual, ύπνος βαθύς. Είτε από το ένα πλευρό , είτε από το άλλο.

Σχολείο βέβαια είναι η ίδια ζωή κι ερχόμαστε όλοι αδιάβαστοι. Δεν υπάρχει “manual” χρήσης, ούτε γίνεται καμιά πρόβα τζενεράλε. Από τη στιγμή που χτυπάει το πρώτο κουδούνι μέχρι και που θα χτυπήσει η καμπάνα του “αντίο”, αυτοσχεδιάζουμε. Συνήθως κάνουμε πως τα ξέρουμε όλα, συνήθως λέμε ό, τι πήρε τ’ αφτί μας από άλλους, βάζουμε και μπόλικες δικές μας «σάλτσες», έτσι για να φανούμε προετοιμασμένοι, αλλά τελικά γεγονός παραμένει πως είμαστε παντελώς ανυποψίαστοι για τις ερωτήσεις που μας κάνει η ζωή. Αν και ο Μπόρχες έβλεπε το σύμπαν σαν μια αχανή και δαιδαλώδη βιβλιοθήκη, σε κανένα ράφι της δεν υπάρχει το “Μεγάλο Βιβλίο των Σωστών Απαντήσεων”.

Όταν δεν έχουμε τις απαντήσεις μας πιάνει τρόμος. Αλλά  μόνο όταν υποχωρεί ο τρόμος, αναδύεται το Ωραίο. Αυτό το αρχετυπικό «κλειδί» που βρίσκεται βαθιά ριζωμένο μέσα στις αφηγήσεις, τις παραδόσεις και τις πνευματικές καταθέσεις όλων των πολιτισμών, γίνεται πλέον δραματικά ζητούμενο. Τουλάχιστον για όσους/ες δεν αφέθηκαν στη σαγήνη της εκκωφαντικής λησμονιάς και διατηρούν μια εσωτερική μέριμνα για το νόημα της ύπαρξης στον κόσμο.  

Η απάθεια συγκαλύπτει. Το πάθος αποκαλύπτει. Ειδικά το πάθος της διαφυγής από την κατεστημένη βλακεία που κυριαρχεί. Αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουμε πλέον πουθενά να πάμε. Ωστόσο το να μένεις μακριά από τον κόσμο έχει νόημα τελικά όταν μένεις ουσιαστικά μέσα στον κόσμο, ανήκοντας σε αυτόν αλλά σ’ ένα άλλο εντελώς επίπεδο.

Την εμπειρία και τη χαρτογράφηση αυτού του επιπέδου βάζει σαν κεντρικό στόχο ύπαρξης το συγκεκριμένο blog, που αποτελεί μια νέα διευρυμένη προσπάθεια που έρχεται να προστεθεί στο ήδη υπάρχων podcast “Point Z”, το οποίο ολοκλήρωσε τον πρώτο κύκλο επεισοδίων του και ετοιμάζεται ο δεύτερος.   

Από εδώ πλέον θα φιλοξενούνται περισσότερες φωνές, περισσότερες γνώμες, απόψεις, ερωτήματα, βιώματα. Πάντα στην κατεύθυνση να γνωρίσουμε τι μας συμβαίνει, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να αναστοχαστούμε πάνω στις σχέσεις μας με τους άλλους.  

Είναι προφανές πως πρέπει να σκεφτούμε και να πράξουμε αλλιώς.  Όχι για να φτιάξουμε τον τέλειο κόσμο – δεν υπάρχει τέλειος κόσμος επί γης – αλλά τουλάχιστον μια κοινότητα ατομικοτήτων που θα μοιράζονται περιεχόμενο, αξίες, αυτοέκφραση και καλή πρόθεση.  

Πολλοί; Λίγοι; Θα φανεί. Άνθρωποι εξακολουθούν να υπάρχουν πάντως. Σιωπηλοί ή λιγότερο σιωπηλοί τα κουτσοβολεύουν όπως και όσο μπορούν κι αν δεν βρίσκουν έμπνευση και νόημα στην τεράστια κουραδομηχανή του πλανήτη, επιμένουν να σηκώνουν το κεφάλι προς τον ουρανό. Στον ήλιο, στο φεγγάρι, στα άστρα και αναζητούν πυξίδα.

Περίπλοκη τέχνη, ελαφρώς παρωχημένη, δεν θαυμάζεται πια όπως σε άλλες εποχές. Όμως οι άνθρωποι στα δύσκολα, επιμένουν να σηκώνουν το κεφάλι ψηλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: